تحلیل جامع نقش سیستم اطلاعات بیمارستانی (HIS) در کاهش نظام‌مند کسورات بیمه‌ای: از پیشگیری در مبدأ تا بهینه‌سازی چرخه درآمد

بخش ۱: کالبدشکافی بحران کسورات: شناسایی تهدید مالی و ریشه‌های عملیاتی آن

۱.۱. تعریف کسورات: بازتعریف کسورات از یک «هزینه اجتناب‌ناپذیر» به «نشانه نشت درآمد»

در اقتصاد سلامت بیمارستانی، «کسورات» به عنوان یک چالش مالی مزمن و بنیادین شناخته می‌شوند. کسورات در تعریف فنی، «تفاوت ریالی میان آنچه که درقبال ارائه خدمت (براساس تعرفه‌های مصوب) باید وصول شود وآنچه که عمال وصول میشود» هستند. این پدیده، «مهمترین مشکل مورد بحث بین بیمارستانها و سازمانهای بیمه گر» محسوب می‌شود.   

نگاه مدیریتی مدرن، کسورات را نه یک «هزینه عادی کسب‌وکار» یا امری اجتناب‌ناپذیر، بلکه یک «نشت درآمد» (Revenue Leakage) قابل پیشگیری و شاخصی مستقیم از ناکارآمدی‌های سیستمی و فرآیندی می‌داند. مقیاس این بحران مالی بسیار قابل توجه است. مطالعات و گزارش‌ها نشان می‌دهند که حجم کسورات می‌تواند از «میزان ۱۰ درصدی از رقم درآمد بیمارستان»  تا ارقام نگران‌کننده‌تر «۳۰-۱۰ درصدی»  متغیر باشد.   

اهمیت استراتژیک این ارقام زمانی آشکار می‌شود که در نظر داشته باشیم بیمارستان‌ها، به ویژه پس از اجرای طرح خودگردانی، برای تأمین هزینه‌های خود (غیر از حقوق پرسنل) تماماً به «درآمدهای اختصاصی» متکی هستند. در مواجهه با «کمبود منابع بیمارستانی» ، این حجم از نشت درآمد، توانایی بیمارستان برای سرمایه‌گذاری مجدد، ارتقای تجهیزات و بهبود کیفیت مراقبت را به شدت تضعیف می‌کند و به یک تهدید حیاتی برای پایداری مالی مرکز درمانی تبدیل می‌شود.   

۱.۲. آناتومی شکست فرآیندی: دسته‌بندی و ریشه‌یابی علل اصلی کسورات

تحلیل دقیق پرونده‌های منجر به کسورات نشان می‌دهد که این مشکل، یک مسئله صرفاً حسابداری نیست، بلکه نشانه‌ای مالی از شکست‌ها و گسست‌ها در نقاط متعدد فرآیند بالینی و اداری است. ریشه‌های اصلی این شکست‌ها به چهار دسته اصلی قابل طبقه‌بندی هستند:

الف) نقص‌های مستندسازی بالینی (ریشه اصلی): اکثریت قاطع مطالعات، «نقص در مستندسازی» را علت اصلی و بنیادین کسورات معرفی می‌کنند. سازمان‌های بیمه‌گر بر اساس یک اصل حقوقی و حسابرسی خدشه‌ناپذیر عمل می‌کنند: «آنچه در پرونده ثبت نشده، یعنی انجام نشده است». پرونده پزشکی، سند مالی و حقوقی بیمارستان برای توجیه خدمات ارائه‌شده است. نمونه‌های رایج این نقص که مستقیماً منجر به کسر درآمد می‌شوند عبارتند از:   

  • فقدان مهر و امضای پزشک معالج یا جراح.   
  • نقص در گزارش عمل جراحی یا گزارش بیهوشی.   
  • عدم وجود نتایج و جواب‌های آزمایشگاه یا رادیولوژی در پرونده، علی‌رغم ثبت هزینه.   
  • عدم تطابق داروی ثبت‌شده در صورتحساب با گزارش پرستاری.   

ب) خطاهای ناشی از پزشک و کادر درمان: مستندسازی ناقص، اغلب ریشه در عملکرد کادر بالینی دارد. تحقیقات، ارتباط آماری معناداری را بین مستندسازی پزشکان و پرستاران با افزایش کسورات بیمه‌ای نشان داده‌اند. این خطاها شامل موارد زیر است:   

  • «فقدان دستور پزشک»: این مورد یکی از شایع‌ترین علل کسورات است. ارائه خدمات پاراکلینیکی، تجویز دارو یا انجام مشاوره بدون ثبت «دستور پزشک» مکتوب یا الکترونیکی، توسط بیمه‌گر قابل قبول نبوده و منجر به کسر هزینه می‌شود.   
  • ناخوانا بودن دستورات: در سیستم‌های کاغذی، ناخوانا بودن دست‌خط پزشک منجر به سردرگمی، خطاهای اجرایی و در نهایت کسورات می‌شود.   
  • عدم احساس مسئولیت: به ویژه در بیمارستان‌های آموزشی و دولتی، «شلوغی و ازدحام»، «عدم احساس مسئولیت توسط دانشجویان و کارورزان» و عدم آموزش کافی، به ثبت ناقص اطلاعات منجر می‌شود.   

ج) خطاهای اداری و مالی (ناشی از فرآیندهای گسسته): این دسته از خطاها در واحدهای درآمد، حسابداری و مدارک پزشکی رخ می‌دهند:

  • «کدگذاری اشتباه»: ثبت کد اشتباه برای اعمال جراحی  یا خدمات، یکی از دلایل اصلی کسورات در حق‌العمل جراح است.   
  • ثبت خدمات اضافی: درج خدمات اضافی و غیرضروری که مورد قبول بیمه‌گر نیست.   
  • اضافه درخواستی: به ویژه در مورد دارو و لوازم مصرفی.   
  • بی‌دقتی کارکنان: «بی دقتی کارکنان درآمد و حسابداری است که خدمات را به طور کامل ثبت نمی کنند» و پیگیر تکمیل نواقص پرونده‌ها نیستند.   

د) کسورات پنهان (Lost Charges): خطرناک‌ترین نوع نشت درآمد، کسوراتی است که حتی شناسایی نمی‌شوند: درآمدی که هرگز ثبت و صورتحساب نمی‌شود. این موارد «کسورات پنهان» یا خدمات ثبت‌نشده (Lost Charges) هستند. یک مطالعه نشان می‌دهد که «به‌طور متوسط (میانگین هندسی) احتمال ۸۷% عدم ثبت حداقل یک خدمت در پرونده پزشکی وجود دارد». این «عدم ثبت خدمت در HIS» به تنهایی می‌تواند زیان مالی هنگفتی، حتی فراتر از کسورات اعمال‌شده توسط بیمه‌ها، ایجاد کند.   

ریشه‌یابی این علل نشان می‌دهد که بحران کسورات، یک مشکل مالی در واحد حسابداری نیست، بلکه نشانه‌ی مالی یک مشکل بالینی-عملیاتی است که در بخش‌های بستری، اتاق عمل و در فرآیندهای کاری پزشکان و پرستاران ریشه دارد. فرهنگ «عدم مسئولیت‌پذیری مالی» کادر درمان ، که مستندسازی را یک وظیفه بالینی صِرف و نه یک سند مالی-حقوقی می‌دانند، شکافی ایجاد کرده که یک نرم‌افزار HIS «مناسب» باید آن را از طریق فناوری پُر کند.   

بخش ۲: ستون فقرات دیجیتال: پرونده الکترونیک سلامت (EHR) به مثابه ابزار انضباط مستندسازی

یک سیستم اطلاعات بیمارستانی (HIS) «مناسب» با هسته‌ی مرکزی «پرونده الکترونیک سلامت» (EHR)، به جای یک بایگانی دیجیتال منفعل، به عنوان یک ابزار فعال برای اعمال انضباط مستندسازی و کنترل کیفیت داده‌ها در مبدأ عمل می‌کند. این سیستم، ریشه‌های اصلی کسورات شناسایی‌شده در بخش ۱ را مستقیماً هدف قرار می‌دهد.

۲.۱. پایان دادن به ناخوانایی و ابهام: حذف ریشه‌ای خطاهای ناشی از دست‌خط

اولین و پایه‌ای‌ترین نقش HIS، حذف کامل پرونده‌های کاغذی است. با دیجیتالی شدن فرآیندها، مشکل فراگیر «ناخوانا بودن دست‌خط»  که منبع رایج خطاهای دارویی  و ابهامات منجر به کسورات است، به طور کامل ریشه‌کن می‌شود. این امر به «انسجام و نظم بیشتر پروسه درمانی در فرآیند الکترونیکی» می‌انجامد  و پایه و اساس یک پرونده قابل اتکا و قابل دفاع را ایجاد می‌کند.   

۲.۲. تضمین یکپارچگی داده‌ها: نقش «فیلدهای اجباری» و فرم‌های استاندارد

یک HIS «مناسب» فراتر از یک ابزار ثبت ساده عمل می‌کند؛ این سیستم به یک «مرکز کنترل کیفیت مرکزی» تبدیل می‌شود. این امر از طریق پیکربندی هوشمند فرم‌های الکترونیکی و «فیلدهای اجباری» (Mandatory Fields) محقق می‌شود.   

در عمل، سیستم به کاربر (اعم از پزشک، پرستار یا منشی) اجازه نمی‌دهد فرآیندی را نهایی کند، مگر آنکه اطلاعات حیاتی و کلیدی ثبت شده باشند. به عنوان مثال، سیستم می‌تواند طوری پیکربندی شود که:

  • فرآیند ترخیص بیمار تا زمان تکمیل «تشخیص نهایی» و «خلاصه پرونده» توسط پزشک معالج، قفل بماند.   
  • ثبت یک گزارش (مانند گزارش عمل) بدون «امضای دیجیتال»  و «تاریخ و ساعت» دقیق  امکان‌پذیر نباشد.   
  • اعتبارسنجی داده‌ها در لحظه ورود، از ثبت فرمت‌های اشتباه جلوگیری کند.   

این مکانیسم اجباری‌سازی، مستقیماً جلوی کسورات رایج ناشی از «فقدان مهر و امضا» ، «مخدوش بودن تاریخ»  و «نقص مدارک پرونده»  را می‌گیرد.   

۲.۳. سیستم ثبت دستورات کامپیوتری پزشک (CPOE): راهکار قطعی برای کسورات ناشی از «فقدان دستور پزشک»

قدرتمندترین ماژول در یک HIS مدرن برای مقابله با کسورات بالینی، سیستم ثبت دستورات کامپیوتری پزشک (CPOE) یا «ثبت الکترونیکی دستورات پزشک» است. CPOE فرآیندی است که در آن، پزشک به جای نوشتن دستورات روی کاغذ، مستقیماً دستورات درمانی (شامل دارو، آزمایشات، رادیولوژی، مشاوره و…) را در سیستم وارد می‌کند.   

این ماژول به طور مستقیم و قاطعانه، یکی از شایع‌ترین و پرهزینه‌ترین علل کسورات، یعنی «نداشتن دستور پزشک» برای خدمات پاراکلینیک، دارو و مشاوره  را ریشه‌کن می‌کند. در یک سیستم مجهز به CPOE، هیچ خدمتی (مانند آزمایش یا داروی بخش) بدون یک دستور الکترونیکی قابل ردیابی و منتسب به پزشک، قابل اجرا یا ثبت در صورتحساب نخواهد بود.   

CPOE یک پیوند دیجیتال، غیرقابل انکار و دارای برچسب زمانی (Time-stamped)  میان سه نقطه حیاتی ایجاد می‌کند:   

  1. دستور (Order): ثبت الکترونیکی توسط پزشک.   
  2. اجرا (Action): مشاهده و تأیید اجرای دستور توسط پرستار در کاردکس دیجیتال.   
  3. صورتحساب (Billing): ثبت خودکار هزینه خدمت پس از اجرا.

این فرآیند، نه تنها خطاهای دارویی را به شدت کاهش می‌دهد ، بلکه تضمین می‌کند که هر خدمتی که صورتحساب می‌شود، دارای یک «دستور پزشک» مستند و قابل دفاع است و از کسورات ناشی از «عدم تطابق داروی ثبت شده با گزارش پرستاری»  نیز جلوگیری می‌کند.   

در واقع، یک HIS «مناسب» ماهیت کار مستندسازی را از یک «فعالیت پس از وقوع» (ثبت وقایع گذشته) به یک «فعالیت پیش‌نیاز» (شرط لازم برای ادامه فرآیند) تبدیل می‌کند. در سیستم سنتی، پرونده ناقص ارسال و واحد درآمد بعداً برای اصلاح آن تلاش می‌کند ؛ در HIS مناسب، سیستم از ابتدا اجازه ایجاد پرونده ناقص را نمی‌دهد. این یک تغییر پارادایم از «اصلاح» (Remediation) به «پیشگیری فعال» (Active Prevention) است.   

جدول ۱: ماتریس ریشه‌یابی کسورات و راهکار متناظر در HIS «مناسب»

علت ریشه‌ای کسورات (بر اساس داده‌های پژوهشی)راهکار فنی / ماژول در HIS «مناسب»
فقدان مهر و امضای پزشک فیلدهای اجباری و الزام به امضای دیجیتال در EHR 
ناخوانا بودن دست‌خط پزشک حذف کامل فرآیندهای کاغذی و استفاده از EHR 
فقدان «دستور پزشک» برای دارو، آزمایش و مشاوره الزام به استفاده از ماژول ثبت دستورات کامپیوتری پزشک (CPOE) 
نقص در گزارش عمل جراحی یا بیهوشی فرم‌های استاندارد الکترونیکی با فیلدهای اجباری برای تکمیل گزارش 
عدم تطابق داروی ثبت شده با گزارش پرستاری کاردکس دیجیتال پرستاری یکپارچه با CPOE و ماژول صورتحساب 
کدگذاری اشتباه اعمال جراحی و خدمات پیاده‌سازی استاندارد کتاب ارزش نسبی (RVU) و کدهای ملی در ماژول کدینگ 
ثبت خدمات خارج از تعهد یا مغایر با قوانین بیمه موتور قواعد بیمه‌ای (Rule Engine) با قابلیت هشدار در لحظه 
خدمات ارائه‌شده اما ثبت‌نشده (Lost Charges) یکپارچگی کامل (End-to-End) ماژول‌های بالینی و مالی برای ثبت خودکار 
پذیرش بیمار با بیمه نامعتبرماژول پذیرش مجهز به وب‌سرویس استعلام استحقاق درمان آنلاین 

بخش ۳: موتورخانه مالی (HIS): ماژول‌های حیاتی برای مدیریت چرخه درآمد (RCM)

اگر پرونده الکترونیک (EHR) ستون فقرات انضباط بالینی باشد، ماژول‌های مدیریت چرخه درآمد (RCM) موتورخانه مالی سیستم هستند. یک HIS «مناسب» باید فرآیندهای مالی را از نقطه ورود بیمار تا ارسال نهایی سند، مدیریت و استانداردسازی کند.

۳.۱. استانداردسازی و اعتبارسنجی در نقطه پذیرش (Front-End RCM)

بسیاری از کسورات و مطالبات رد شده، ریشه در خطاهای لحظه پذیرش بیمار دارند. HIS مناسب با دو ابزار کلیدی، جلوی این خطاها را در همان «پیشخوان» می‌گیرد:   

  • وب‌سرویس استعلام استحقاق درمان آنلاین: به جای اتکای به دفترچه یا اظهارات بیمار، یک HIS مدرن باید در ماژول پذیرش، به وب‌سرویس‌های سازمان‌های بیمه‌گر متصل باشد. در این فرآیند، متصدی پذیرش صرفاً کد ملی بیمار را در HIS وارد می‌کند. سیستم به طور خودکار از طریق «سرویس استحقاق سنجی»  (مانند وب‌سرویس‌های تأمین اجتماعی )، «اطلاعات بیمه‌ای و هویتی» بیمار، صندوق بیمه‌ای و مهم‌تر از همه، «تاریخ اعتبار بیمه» را استعلام و ثبت می‌کند. این قابلیت، به طور قطعی از پذیرش بیماران با بیمه نامعتبر یا صندوق اشتباه، که منجر به رد کامل صورتحساب می‌شود، جلوگیری می‌کند.   
  • مدیریت فرآیند مجوزهای قبلی (Pre-authorization): بسیاری از خدمات گران‌قیمت یا جراحی‌های انتخابی، نیازمند اخذ مجوز قبلی از بیمه‌گر هستند. عدم دریافت این مجوز، یکی از دلایل اصلی انکار قطعی مطالبات (Denials) است. HIS مناسب باید بتواند خدماتی را که نیازمند مجوز هستند، شناسایی کرده و فرآیند «اخذ مجوزهای لازم»  را به صورت «پیشگیرانه قبل از ارائه خدمت»  مدیریت و ردیابی کند.   

۳.۲. یکپارچه‌سازی استانداردها: تضمین انطباق مالی و کدگذاری (Mid-Cycle RCM)

پس از ثبت مستندات بالینی، چالش بعدی «ترجمه» این خدمات به زبان استاندارد مالی و کدهای مورد تایید بیمه‌ها است.

  • پیاده‌سازی کتاب ارزش نسبی خدمات (RVU) برای تعرفه‌گذاری دقیق: کتاب ارزش نسبی خدمات سلامت (RVU) ، مبنای ملی تعرفه‌گذاری خدمات در ایران است که با هدف «واقعی‌سازی تعرفه‌ها» و «ایجاد سیستم کدینگ ملی و یکپارچه» تدوین شده است. یک HIS «مناسب»، سیستمی است که این کتاب را به طور کامل در پایگاه داده خود پیاده‌سازی کرده است. «سیستم کدینگ ملی شش رقمی» که بر اساس استانداردهای جهانی (مانند CPT آمریکا) بومی‌سازی شده ، «مبنای تکمیل صورتحساب‌ها در HIS» است. در این ساختار، به جای ثبت سلیقه‌ای یا دستی قیمت ، هر خدمت ثبت‌شده در پرونده (توسط CPOE یا پرستار) به طور خودکار به کد ملی ۶ رقمی صحیح و تعرفه مصوب آن (شامل اجزای حرفه‌ای و فنی) پیوند می‌خورد. این امر، خطای انسانی در تعرفه‌گذاری و «کدگذاری اشتباه اعمال جراحی»  را به حداقل می‌رساند.   
  • استفاده از کدینگ‌های استاندارد بین‌المللی: علاوه بر RVU برای تعرفه خدمات، HIS باید از استانداردهای بین‌المللی برای تشخیص‌ها و اقدامات نیز پشتیبانی کند. ماژول مدارک پزشکی باید امکان کدگذاری تشخیص‌ها بر اساس ICD-10 و اعمال جراحی بر اساس ICD-9-CM یا SNOMED-CT را فراهم کند. این کدها برای توجیه ضرورت پزشکی خدمات ارائه‌شده به بیمه‌گر، حیاتی هستند.   

«مناسب بودن» یک HIS در این بخش، تنها به معنای داشتن این کدها نیست، بلکه به معنای «به‌روز بودن» (Up-to-dateness) آن‌ها است. کتاب RVU  و آیین‌نامه‌های بیمه‌ای  دائماً در حال تغییر هستند. یک HIS که با کدهای منسوخ کار می‌کند، به اندازه یک سیستم دستی مستعد ایجاد کسورات است. سیستم «مناسب» باید قابلیت به‌روزرسانی مستمر و سریع این پایگاه داده استاندارد را داشته باشد.   

بخش ۴: خط مقدم دفاعی: موتور قواعد بیمه‌ای (Rule Engine) به عنوان سیستم ممیزی پیشگیرانه

در حالی که ماژول‌های EHR و RVU بر «انضباط» و «استانداردسازی» تمرکز دارند، «موتور قواعد بیمه‌ای» (Business Rule Engine) مغز متفکر و هوشمند سیستم برای ممیزی پیشگیرانه است.

۴.۱. تعریف و کارکرد موتور قواعد در HIS

«موتور قواعد و قوانین کسب و کار» (BRE) یک سرویس نرم‌افزاری است  که به جای کدگذاری ثابت قوانین در خود نرم‌افزار، این امکان را می‌دهد که قوانین پیچیده، متغیر و متعدد کسب‌وکار (در اینجا، آیین‌نامه‌های ابلاغی بیمه‌ها ) به صورت پویا تعریف و مدیریت شوند. این موتور، قوانین را در «زمان اجرای فرآیندها» پردازش می‌کند. هدف آن «پیروی نمودن از مقررات کسب و کار» و «جلوگیری نمودن از خطاهای آن» است.   

۴.۲. ممیزی بلادرنگ (Real-time Auditing): چگونه HIS جلوی «ارسال» اسناد ناقص را می‌گیرد

به جای آنکه بیمارستان اسناد را ارسال کند و ماه‌ها بعد با لیست کسورات مواجه شود ، موتور قواعد در همان لحظه ثبت خدمت، به صورت پیشگیرانه «هشدارهای لازم را اعلام می‌نماید».   

کاربردهای عملی این ماژول در کاهش کسورات عبارتند از:

  • کنترل تعهدات: در لحظه‌ای که پزشک خدمتی را در CPOE تجویز می‌کند، موتور قواعد آن را با پوشش بیمه‌ای بیمار (که در پذیرش استعلام شده) تطبیق داده و بررسی می‌کند که آیا این خدمت یا دارو «خارج از تعهدات بیمه‌ای» آن بیمار خاص است یا خیر.   
  • کنترل تداخلات و تکرار: سیستم از ثبت «پرداخت‌های تکراری» برای یک خدمت  یا تجویز خدمات متناقض (مانند تداخلات دارویی ) جلوگیری می‌کند.   
  • کنترل قوانین خاص: این موتور می‌تواند قوانین پیچیده‌ای مانند «الزام به ارائه گرافی قبل از عمل برای سپتوپلاستی»  را کنترل کرده و قبل از ارسال سند، بابت وجود مستندات لازم هشدار دهد.   
  • اعتبارسنجی داده: موتور قواعد، داده‌ها را بر اساس الگوهای اعتبارسنجی ملی (مانند فرمت‌های مورد نیاز سامانه سپاس ) بررسی می‌کند تا از رد شدن سند به دلیل خطاهای فرمتی جلوگیری شود.   

موتور قواعد در واقع دانش سازمانیِ «کارشناسان خبره بیمه» و مسئولین درآمد را در سیستم نهادینه می‌کند. در بیمارستان سنتی، این دانش شفاهی و وابسته به فرد است. موتور قواعد  این امکان را می‌دهد که «کلیه قوانین کسب و کار در حوزه بیمه و درمان» تعریف، ثبت و مدیریت شوند. این فرآیند، دانش ضمنی و حیاتی را به یک دارایی سیستمیِ صریح، خودکار و همیشگی تبدیل می‌کند و به طور سیستماتیک با مشکل «عدم توجه به آیین‌نامه‌های ابلاغی»  مقابله می‌کند.   

بخش ۵: یکپارچگی؛ از پذیرش تا ترخیص (End-to-End Integration)

هیچ‌یک از ماژول‌های فوق، به تنهایی قادر به حل کامل مشکل کسورات نیستند. قدرت واقعی یک HIS «مناسب» در «یکپارچگی» (Integration) نهفته است؛ یعنی ایجاد یک جریان داده بدون گسست از لحظه پذیرش تا ارسال نهایی صورتحساب.

۵.۱. اهمیت جریان داده‌های یکپارچه: ردیابی چرخه درآمد از پذیرش تا صورتحساب نهایی

یک HIS «مناسب» یک «نرم افزار جامع برای یکپارچه سازی اطلاعات»  است که تمام فرآیندهای بیمارستان «از زمان پذیرش تا ترخیص بیمار»  را در یک پلتفرم واحد پوشش می‌دهد. این پوشش باید شامل پذیرش ، بخش‌های بستری و اتاق عمل ، تمامی واحدهای پاراکلینیک (آزمایشگاه، داروخانه، تصویربرداری)  و در نهایت، واحدهای ترخیص و حسابداری درآمد  باشد.   

این یکپارچگی، تضمین می‌کند که هر سه مرحله کلیدی چرخه مدیریت درآمد (RCM)  در یک سیستم واحد و متصل رخ می‌دهند:   

  1. پیشخوان (Front-End): پذیرش، استعلام استحقاق  و اخذ مجوز قبلی.   
  2. میانی (Mid-Cycle): مستندسازی بالینی (EHR/CPOE)  و کدگذاری (RVU/ICD).   
  3. پسخوان (Back-End): تولید صورتحساب نهایی  و مدیریت ارسال اسناد.   

۵.۲. جلوگیری از «خدمات ثبت‌نشده» (Lost Charges): اطمینان از ثبت تمام خدمات ارائه‌شده

یکپارچگی، راه‌حل قطعی برای مقابله با «کسورات پنهان» یا خدمات ثبت‌نشده (Lost Charges) است. در یک سیستم گسسته و جزیره‌ای (که مثلاً داروخانه نرم‌افزار جداگانه‌ای دارد )، انتقال اطلاعات مالی خدمات ارائه‌شده به صورتحساب بیمار، اغلب دستی، با تأخیر و مستعد خطا است. اینجاست که «ثبت ناقص خدمات»  و «عدم تطابق»  رخ می‌دهد.   

در یک HIS «مناسب» و کاملاً یکپارچه ، «اقدام بالینی» و «ثبت مالی» یک رویداد واحد هستند. زمانی که:   

  • پرستار، خدمتی (مثلاً سونداژ) را در کاردکس دیجیتال بیمار تیک می‌زند ؛   
  • یا واحد داروخانه، دارویی را بر اساس دستور CPOE به بخش تحویل می‌دهد؛

آن خدمت یا دارو به طور خودکار و در همان لحظه، با کد و تعرفه صحیح، به صورتحساب مالی بیمار اضافه می‌شود. این «ثبت خودکار» نیاز به ورود دستی مجدد توسط کارکنان درآمد را حذف کرده  و تضمین می‌کند که هر خدمت ارائه‌شده، حتماً صورتحساب می‌شود و ریسک ۸۷ درصدی «عدم ثبت خدمت»  از بین می‌رود.   

بنابراین، یک HIS «نامناسب» مجموعه‌ای از «سیلوهای اطلاعاتی» (Data Silos) است که با اتصالات سست به هم مرتبط شده‌اند، در حالی که HIS «مناسب» یک «جریان داده» (Data Stream) واحد است که در آن، داده بیمار یک بار در پذیرش وارد شده، در تمام بخش‌ها جریان می‌یابد، غنی می‌شود، و در نهایت در ترخیص به عنوان یک صورتحساب کامل، دقیق و قابل دفاع خارج می‌شود.

بخش ۶: از داده به استراتژی: هوش تجاری (BI) و داشبوردهای تحلیلی کسورات

یک HIS «مناسب» در بالاترین سطح بلوغ خود، از یک ابزار ثبت و پیشگیری، به یک ابزار «راهبردی و استراتژیک» تبدیل می‌شود. این امر از طریق ماژول‌های گزارش‌گیری پیشرفته و هوش تجاری (Business Intelligence) محقق می‌شود.

۶.۱. داشبوردهای مدیریتی: مصورسازی کانون‌های بحرانی کسورات

پس از اعمال تمام راهکارهای پیشگیرانه، مدیریت ارشد همچنان نیازمند «نظارت» بر روندها است. HIS «مناسب» باید مجهز به ابزارهای هوش تجاری (BI) باشد. این ابزارها، داده‌های عظیم و پیچیده کسورات را از پایگاه داده HIS استخراج کرده  و آن‌ها را در قالب «داشبورد کسورات»  به صورت «خلاصه، جامع، معنادار و هوشمند» و در قالب شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPIs) به مدیران نمایش می‌دهند.   

۶.۲. تحلیل علل ریشه‌ای: شناسایی الگوهای کسورات بر اساس پارامترهای کلیدی

هدف این داشبوردها صرفاً نمایش مبلغ کل کسورات نیست، بلکه فراهم کردن امکان «تحلیل علل ریشه‌ای» است. یک HIS «مناسب» باید به مدیران اجازه دهد تا گزارش‌های کسورات را «به تفکیک» پارامترهای کلیدی زیر فیلتر و تحلیل کنند :   

  • بر اساس هر بخش: شناسایی اینکه کدام بخش (مثلاً جراحی، داخلی) بیشترین کسورات را تولید می‌کند.   
  • بر اساس پزشک معالج: شناسایی الگوهای مستندسازی یا کدگذاری یک پزشک خاص.   
  • بر اساس بیمه‌های طرف قرارداد: تشخیص اینکه کدام بیمه‌گر سخت‌گیرانه‌تر عمل می‌کند.   
  • بر اساس گروه‌های تخصصی و خدمات ارائه‌شده: مثلاً تشخیص اینکه آیا بیشترین کسورات مربوط به «حق‌العمل جراح» است یا «دارو».   
  • بر اساس زمان: تحلیل روند کسورات به صورت ماهانه یا سالانه.   

۶.۳. توصیه‌های استراتژیک و مدیریتی: حرکت از HIS «ثبات» به HIS «هوشمند و پیشگیرانه»

داده‌های حاصل از این تحلیل‌ها، مبنای «تصمیم‌گیری‌های مدیریتی»  و «اقدام در جهت حل مشکلات» است. این داشبوردها، «سیستم منسجم جهت بررسی و نظارت»  را که در بیمارستان‌های سنتی وجود ندارد، ایجاد می‌کنند. مدیران می‌توانند با استفاده از اصل پارتو (Pareto) ، به سرعت ۲۰٪ عللی که ۸۰٪ کسورات را ایجاد می‌کنند (مثلاً خطاهای مستندسازی یک بخش خاص  یا کدهای تکراری یک پزشک خاص ) شناسایی کرده و اقدامات اصلاحی هدفمند، مانند «آموزش اصول مستندسازی به کادر درمانی»  را اجرا کنند.   

در نهایت، یک HIS استراتژیک، این «چرخه بازخورد» (Feedback Loop) را با ایجاد مسئولیت‌پذیری مالی، کامل می‌کند. این سیستم باید قابلیت «اعمال کسورات بر کارکرد پزشک یا واحد مربوطه» را داشته باشد و به طور مستقیم به سیستم «کارانه» (Pay-for-Performance) متصل شود. به این ترتیب، «عدم احساس مسئولیت»  که در بخش اول شناسایی شد، با «شفافیت و مسئولیت‌پذیری مالی» مبتنی بر داده، جایگزین می‌شود.   

جدول ۲: تکامل نقش HIS در مدیریت کسورات (مدل بلوغ مدیریتی)

سطح بلوغ HISنقش/کارکرد اصلی سیستمتأثیر بر کسوراتماژول‌های کلیدی مرتبط
سطح ۱: ثبات (Recorder)بایگانی دیجیتال (جایگزین کاغذ)واکنشی: کاهش کسورات ناشی از گم شدن اسناد فیزیکی. اما همچنان مستعد خطای ورود داده و نقص مستندات است.پذیرش ساده، EMR (پرونده پزشکی الکترونیک) پایه.
سطح ۲: مجری (Enforcer)اعمال‌کننده انضباط مستندسازیپیشگیرانه (سطح ۱): حذف ریشه‌ای خطاهای ناخوانایی، نقص امضا، مخدوش بودن تاریخ و فقدان دستور پزشک در مبدأ.EHR (پرونده الکترونیک سلامت) با فیلدهای اجباری، ماژول CPOE.
سطح ۳: ممیز (Auditor)ممیزی پیشگیرانه و اعتبارسنجی قوانینپیشگیرانه (سطح ۲): جلوگیری فعال از ارسال اسناد مغایر با قوانین بیمه، تعرفه‌های RVU و استحقاق بیمار قبل از ارائه خدمت.موتور قواعد بیمه‌ای (Rule Engine) ، ماژول پیاده‌سازی RVU ، وب‌سرویس استعلام استحقاق.
سطح ۴: استراتژیست (Strategist)تحلیلگر روند و مشاور مدیریتیاستراتژیک: شناسایی کانون‌های بحرانی و ریشه‌ای کسورات، ایجاد بازخورد عملکردی و مسئولیت‌پذیری مالی در کادر درمان.داشبوردهای هوش تجاری (BI) ، اتصال به سیستم کارانه.

بیشتر از بیشینه سازان درآمد سلامت کشف کنید

برای دریافت آخرین پست‌ها به ایمیل خود مشترک شوید

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *