واحد مدارک پزشکی به مثابه حافظ درآمد بیمارستان: چارچوبی استراتژیک برای پیشگیری از کسورات مالی
خلاصه اجرایی
این گزارش تحلیلی، یک اصل بنیادین را مطرح میکند: واحد مدارک پزشکی یا مدیریت اطلاعات سلامت (HIM)، یک واحد اداری منفعل نیست، بلکه ستون مرکزی سیستم دفاع مالی بیمارستان است. نقش محوری این واحد در پیشگیری از «کسورات» (کاهشهای مالی)، یک عملکرد استراتژیک کلیدی است که مستقیماً بر توانایی مالی مؤسسه و ظرفیت آن برای سرمایهگذاری در مراقبتهای باکیفیت تأثیر میگذارد. کسورات، که میتوانند بین ۱۰ تا ۳۰ درصد از درآمد بالقوه بیمارستان را شامل شوند، تهدیدی جدی برای ثبات مالی محسوب میشوند.۱ این گزارش یک استراتژی دفاعی چندلایه را تشریح میکند که نقشهای کارکنان بالینی، عملکردهای کنترل کیفیت واحد مدارک پزشکی و فناوریهای توانمندساز مانند سیستم اطلاعات بیمارستانی (HIS) را یکپارچه میسازد. در نهایت، این تحلیل نشان میدهد که سرمایهگذاری در حرفهایسازی و توانمندسازی واحد مدارک پزشکی، از طریق کاهش اتلاف درآمد قابل پیشگیری، بازگشت سرمایه مستقیم و قابل توجهی را به همراه دارد.
کالبدشکافی «کسورات»: تشریح نشت درآمد بیمارستان
تعریف کسورات: فراتر از یک اصطلاح مالی
کسورات بیمارستانی، در تعریف دقیق، به «تفاوت ریالی میان آنچه که در قبال ارائه خدمت (بر اساس تعرفههای مصوب) باید وصول شود و آنچه که عملاً وصول میشود» اطلاق میگردد.۲ این تعریف ساده، یک واقعیت پیچیده را پنهان میکند. کسورات صرفاً تعدیلات حسابداری نیستند، بلکه نشانههایی از شکستهای عملیاتی در زنجیره ارائه خدمت و مستندسازی هستند.۳ این مبالغ، خسارات مالی قابل توجه و اغلب جبرانناپذیری را به بیمارستانها تحمیل میکنند.۴
یک واقعیت تکاندهنده که عمق این مشکل را آشکار میسازد، این است که «بیش از ۲۰ درصد از این کسورات از طریق خود بیمارستانها بر اسناد اعمال میگردد».۱ این آمار به ظاهر متناقض، یک ضعف سیستمی عمیق را برملا میکند. اینکه یک بیمارستان پیش از ارسال صورتحساب به سازمان بیمهگر، خود اقدام به کاهش مبلغ آن میکند، یک اقدام پیشگیرانه برای جلوگیری از رد کامل صورتحساب است. این عمل نشان میدهد که واحد مالی یا درآمد بیمارستان، در آخرین مرحله، خطاهایی را کشف میکند که از دید کادر بالینی (خط اول دفاع) و واحد مدارک پزشکی (خط دوم دفاع) پنهان ماندهاند. بنابراین، این «کسورات داخلی» نه نشانه دقت، بلکه شاخصی از شکست فرآیندهای بالادستی در مستندسازی و کنترل کیفیت است. این وضعیت، بحرانی در یکپارچگی فرآیندهای داخلی را نشان میدهد که در آن واحد مدارک پزشکی در نقش دروازهبانی خود کوتاهی کرده و واحد مالی را مجبور به ایفای نقش واکنشی و کنترل آسیب کرده است.
اندازهگیری خونریزی مالی
ابعاد مالی کسورات بسیار نگرانکننده است. همانطور که اشاره شد، این کاهشها میتوانند ۱۰ تا ۳۰ درصد از کل درآمد یک بیمارستان را از بین ببرند.۱ مطالعات موردی نشان میدهد که میانگین هزینه کسورات اعمالشده به یک پرونده میتواند به ۳,۸۷۳,۷۲۳ ریال برسد که معادل ۵.۵ درصد از کل هزینه آن پرونده است.۱ این ارقام در مقیاس یک بیمارستان بزرگ، به سادگی به میلیاردها تومان زیان مالی سالانه تبدیل میشود.۶ این «نشت درآمد» توانایی بیمارستان برای سرمایهگذاری در تجهیزات جدید، آموزش پرسنل و بهبود کیفیت مراقبت را به شدت تضعیف میکند.
منابع نشت: درآمد از کجا هدر میرود؟
تحلیل دادههای مربوط به کسورات نشان میدهد که برخی خدمات بیش از سایرین در معرض خطر هستند. طبقهبندی این موارد به شناسایی نقاط ضعف کلیدی کمک میکند:
- خدمات بستری: بیشترین فراوانی کسورات در اسناد بستری به ترتیب مربوط به حقالعمل جراحی و ویزیت بستری است.۴ این موارد به دلیل پیچیدگی مستندات و قوانین تعرفهگذاری، بسیار آسیبپذیر هستند.
- خدمات سرپایی: در بخش سرپایی، بیشترین کاهش درآمد در حوزههای ویزیت پزشک، خدمات آزمایشگاهی، خدمات تشخیصی و مشاوره رخ میدهد.۴
- سایر حوزههای پرخطر: علاوه بر موارد فوق، هزینههای مربوط به دارو، لوازم مصرفی پزشکی و اقامت بیمار نیز از جمله مواردی هستند که به طور مکرر توسط سازمانهای بیمهگر کسر میشوند.۷
پرونده پزشکی به عنوان یک سند مالی و حقوقی
فراتر از مراقبت بالینی: پرونده به مثابه سند اصلی ادعای مالی
در حالی که هدف اصلی پرونده پزشکی تضمین تداوم و کیفیت مراقبت از بیمار است، این سند یک کارکرد ثانویه و به همان اندازه حیاتی دارد: پرونده پزشکی، تنها توجیه حقوقی و مالی برای دریافت بهای خدمات ارائهشده است.۶ این مجموعه از اسناد، ابزار اصلی برای تبدیل خدمات درمانی به درآمد قابل وصول است. هر برگ از پرونده، از دستور پزشک گرفته تا گزارش پرستاری، بخشی از یک قرارداد مالی است که بین بیمارستان و سازمان بیمهگر منعقد میشود.
این دوگانگی در کارکرد پرونده، اغلب منشأ اصلی مشکلات است. کادر درمانی (پزشکان و پرستاران) که به درستی بر جنبه بالینی مراقبت متمرکز هستند، پرونده را ابزاری برای درمان میبینند.۹ در مقابل، مدیران بیمارستان و کارشناسان بیمه، آن را یک سند مالی میدانند. این شکاف ادراکی، یک دلیل ریشهای برای بسیاری از خطاهای مستندسازی است. پزشکان و پرستاران که به طور مداوم به عنوان منبع اصلی خطاهای منجر به کسورات شناخته میشوند ۱۲، ممکن است درخواستها برای مستندسازی دقیقتر را به عنوان یک بار بوروکراتیک تلقی کنند که آنها را از مراقبت بیمار باز میدارد. آنها درک نمیکنند که این «بوروکراسی» در واقع فرآیند تأمین مالی همان مراقبتی است که ارائه میدهند. در این میان، نقش واحد مدارک پزشکی باید به عنوان یک پل ارتباطی بین این دو جهان تعریف شود. این واحد موظف است قوانین پیچیده بیمه و تعرفهگذاری را به دستورالعملهای مستندسازی ساده و کاربردی برای کادر بالینی ترجمه کند و اهمیت آن را نه به عنوان یک مانع، بلکه به عنوان یک ضرورت برای پایداری مأموریت بیمارستان، تبیین نماید.
اصل بنیادین حسابرسی: «آنچه ثبت نشده، انجام نشده است»
یک قاعده خدشهناپذیر بر تمام فرآیندهای رسیدگی بیمهای حاکم است: «آنچه در پرونده ثبت نشده، یعنی انجام نشده است».۶ از دیدگاه یک حسابرس بیمه، پرونده پزشکی تنها مدرک اثباتکننده ارائه خدمت است. هرگونه خدمتی که در صورتحساب ذکر شده اما فاقد مستندات پشتیبان دقیق در پرونده باشد (مانند دستور واضح پزشک، گزارش پرستاری، نتایج آزمایشگاهی یا شرح عمل کامل)، غیرقابل پرداخت تلقی میشود. پرونده باید یک روایت کامل، منسجم و از نظر حقوقی قابل دفاع از مسیر درمانی بیمار باشد تا بتواند در برابر موشکافیهای مالی مقاومت کند.۱۱
واحد مدارک پزشکی: سیستم عصبی مرکزی یکپارچگی مستندات
ساختار و کارکردهای اصلی
واحد مدارک پزشکی که به طور فزایندهای با عنوان واحد مدیریت اطلاعات سلامت (HIM) شناخته میشود، از چندین بخش کلیدی تشکیل شده است که هر یک نقشی حیاتی در چرخه درآمد بیمارستان ایفا میکنند ۹:
- پذیرش (Admission): این واحد اولین نقطه ورود دادههای بیمار است. هرگونه خطا در ثبت اطلاعات هویتی یا بیمهای بیمار در این مرحله، میتواند کل فرآیند درخواست پرداخت را از ابتدا باطل کند.
- کدگذاری (Coding): این بخش وظیفه حیاتی ترجمه تشخیصهای بالینی و اقدامات درمانی را به کدهای استاندارد بینالمللی (مانند ICD-10) بر عهده دارد.۱۱ این فرآیند که نیازمند تخصص بالایی است، یکی از اصلیترین منابع بروز خطا و کسورات است.
- آمار (Statistics): این واحد با تحلیل دادههای درمانی، به مدیریت بیمارستان در برنامهریزی، ارزیابی کیفیت و شناسایی روندهای آماری، از جمله الگوهای تکرارشونده کسورات، کمک میکند.۱۱
- بایگانی (Archiving): این بخش مسئولیت نگهداری، بازیابی و حفظ محرمانگی پروندههای پزشکی را بر عهده دارد.۱۰
مسئولیتهای دروازهبان: نقش کارشناس مدیریت اطلاعات سلامت
شرح وظایف سنتی کارکنان مدارک پزشکی اغلب بر بایگانی و سازماندهی متمرکز بوده است. با این حال، نیازهای مالی نظام سلامت مدرن، این نقش را به طور بنیادین تغییر داده است. وظایف این واحد دیگر منفعلانه نیست، بلکه باید به شکل فعالانهای بر کنترل کیفیت و پیشگیری از خطا متمرکز باشد. این تحول، نقش کارشناس مدارک پزشکی را از یک «بایگان» به یک «حسابرس داخلی» ارتقا میدهد.
شواهد نشان میدهد که وظایفی مانند «نظارت بر تکمیل بودن پروندهها» ۱۷، «تحلیل کمی و کیفی پرونده» ۱۴ و «کنترل کیفیت» ۱۹، همگی ماهیت حسابرسی دارند، نه بایگانی. این واحد دیگر نباید صرفاً یک «پردازشگر پرونده» باشد، بلکه باید به یک «مشاور داخلی، مربی و کنترلکننده کیفیت» تبدیل شود.۱۹ این تغییر پارادایم مستلزم آن است که رهبری بیمارستان، مأموریت، شرح وظایف و شاخصهای عملکردی این واحد را بازتعریف کند. موفقیت این واحد دیگر نباید با تعداد پروندههای بایگانیشده سنجیده شود، بلکه باید بر اساس کاهش نرخ پروندههای ناقص و افت متناظر در کسورات مالی ارزیابی گردد. این امر نیازمند سرمایهگذاری بر روی کارکنانی است که علاوه بر مهارتهای سازمانی، دارای تواناییهای تحلیلی، ارتباطی و آموزشی باشند.
تحلیل تشخیصی شکستهای حیاتی در مستندسازی
برای تدوین یک استراتژی مؤثر، ابتدا باید ریشه مشکلات را به دقت شناسایی کرد. کسورات بیمارستانی ناشی از طیف گستردهای از خطاهای مستندسازی است که میتوان آنها را در چند دسته اصلی طبقهبندی کرد.۲۱
خطاهای اداری و مجوزها
این دسته از خطاها اغلب در مراحل اولیه و پایانی فرآیند رخ میدهند و به سادگی قابل پیشگیری هستند:
- اسناد بیمهای نامعتبر: مخدوش بودن تاریخ اعتبار برگههای بیمه، پارگی یا عدم وجود مهر ارجاع.۲۱
- فقدان تأییدیههای لازم: عدم وجود مهر و امضای پزشک، مغایرت امضاها یا استفاده صرف از مهر بدون امضا در دستورات پزشکی و فرمهای بیمه.۱۳
خطاهای مربوط به روایت بالینی و خوانایی
این خطاها به محتوای اصلی پرونده پزشکی مربوط میشوند و صحت ادعای مالی را مستقیماً زیر سؤال میبرند:
- دستورات و گزارشهای ناخوانا: بدخطی و ناخوانا بودن دستورات پزشک یا شرح عمل، که تفسیر دقیق خدمات ارائهشده را غیرممکن میسازد.۱۹
- شرح عمل ناقص: عدم تکمیل صحیح شرح عمل، به ویژه عدم ثبت ساعت شروع و پایان جراحی، که برای محاسبه دقیق حقالعمل جراح و متخصص بیهوشی ضروری است.۲۱
- عدم تطابق مستندات: وجود مغایرت بین دستورات پزشک و گزارش پرستاری (مثلاً ثبت داروی تزریقشده توسط پرستار بدون وجود دستور مکتوب از سوی پزشک).۱۹
مغایرتهای کدگذاری و صورتحساب
این دسته از خطاها در مرحله ترجمه خدمات بالینی به کدهای مالی رخ میدهد و نیازمند تخصص فنی بالایی است:
- کدگذاری نادرست اعمال جراحی: این مورد یکی از شایعترین و پرهزینهترین انواع خطا است که به دلیل پیچیدگی کتابهای تعرفه رخ میدهد.۲۳
- عدم تطابق کد با شرح عمل: ثبت کدی که با جزئیات ذکر شده در شرح عمل جراح مطابقت ندارد.۱۹
- درخواست پرداخت برای خدمات فاقد دستور: صدور صورتحساب برای خدماتی مانند مشاوره، فیزیوتراپی یا استفاده از تجهیزات خاص، بدون وجود دستور مکتوب و امضاشده از سوی پزشک در پرونده.۲۱
تخلفات رویهای و تعرفهای
این خطاها ناشی از عدم رعایت قوانین و دستورالعملهای خاص سازمانهای بیمهگر است:
- اضافه درخواستی (Over-utilization): درخواست پرداخت برای خدمات، داروها یا لوازمی که از نظر بیمه، بیش از حد نیاز یا خارج از پروتکلهای درمانی استاندارد بودهاند.۲۵
- نقض قوانین ویزیت و مشاوره: درخواست پرداخت برای بیش از یک ویزیت در روز یا عدم رعایت سقف تعداد مشاورههای مجاز برای یک بیمار.۲۱
- عدم رعایت تعرفه گلوبال: درخواست پرداخت مجزا برای خدماتی که جزئی از بسته هزینه کلی یک عمل جراحی (تعرفه گلوبال) محسوب میشوند، مانند مراقبتهای معمول پس از عمل.۲۱
برای درک بهتر این خطاها و تأثیرات آنها، جدول زیر یک طبقهبندی کاربردی ارائه میدهد.
جدول ۱: طبقهبندی خطاهای رایج مستندسازی و پیامدهای مالی آنها
| دستهبندی خطا | مثال مشخص | منشأ اصلی خطا (نقش مسئول) | پیامد معمول (نوع کسورات) |
| مغایرت کدگذاری | عدم تطابق کد جراحی ثبتشده با شرح عمل مکتوب | کارشناس کدگذاری / جراح | رد کامل حقالعمل جراحی و هزینههای اتاق عمل |
| فقدان مجوز | دستور ناخوانا یا فاقد مهر و امضای پزشک برای انجام یک سیتی اسکن | پزشک معالج | عدم پرداخت هزینه خدمت پاراکلینیکی (سیتی اسکن) |
| روایت ناقص | شرح عمل فاقد ساعت دقیق شروع و پایان | جراح / منشی اتاق عمل | کاهش درصدی از حقالعمل جراح و متخصص بیهوشی |
| تخلف رویهای | درخواست پرداخت برای ویزیت روز بعد از جراحی (که جزو مراقبتهای پس از عمل است) | واحد درآمد / پزشک | رد کامل هزینه ویزیت به دلیل قرار گرفتن در بسته خدمات گلوبال |
| اضافه درخواستی | ثبت لوازم مصرفی بیش از حد استاندارد برای یک عمل جراحی مشخص | پرستار / منشی بخش | کسر هزینه لوازم اضافی از صورتحساب نهایی |
یک دفاع چندلایه: چارچوبی استراتژیک برای پیشگیری فعال
مقابله با کسورات نیازمند یک رویکرد واکنشی و اصلاحی نیست، بلکه باید یک سیستم دفاعی پایدار و چندلایه ایجاد کرد که خطاها را پیش از آنکه منجر به زیان مالی شوند، شناسایی و اصلاح کند. واحد مدارک پزشکی باید رهبری این حرکت استراتژیک را بر عهده بگیرد.
خط اول دفاع: توانمندسازی کادر بالینی از طریق آموزش
پیشگیری از خطا در منشأ آن آغاز میشود. واحد مدارک پزشکی باید به طور رسمی یک نقش آموزشی را بر عهده بگیرد.۲۰
- اقدامات کلیدی:
- برگزاری کارگاههای آموزشی: طراحی و اجرای کارگاههای آموزشی منظم و مبتنی بر نقش برای پزشکان، رزیدنتها و پرستاران با تمرکز بر اصول مستندسازی و پیامدهای مالی خطاهای رایج.۴
- آموزش هدفمند: استفاده از دادههای تحلیل کسورات برای ایجاد محتوای آموزشی سفارشی. به عنوان مثال، اگر بخش ارتوپدی بالاترین نرخ کسورات ناشی از کدگذاری غلط را دارد ۲۶، باید یک کارگاه تخصصی برای جراحان و کارکنان آن بخش طراحی شود.
- ایجاد نقش مشاورهای: کارشناسان مدارک پزشکی باید به عنوان یک منبع در دسترس برای پاسخگویی به سؤالات لحظهای کادر درمانی در مورد نحوه صحیح مستندسازی عمل کنند.
خط دوم دفاع: حسابرسی داخلی و کنترل کیفیت قدرتمند
این لایه دفاعی بر نقش دروازهبانی واحد مدارک پزشکی تمرکز دارد. این واحد باید یک سیستم رسمی برای تحلیل پروندهها پیش از ارسال به سازمانهای بیمهگر را پیادهسازی کند.۴
- اقدامات کلیدی:
- تحلیل کمی (Quantitative Analysis): بازبینی مبتنی بر چکلیست برای اطمینان از وجود تمام فرمها، امضاها، تاریخها و مهرهای ضروری در پرونده.۱۴
- تحلیل کیفی (Qualitative Analysis): بازبینی عمیقتر توسط کارشناسان مجرب برای بررسی انسجام، وضوح و توجیه بالینی خدمات صورتحسابشده. این تحلیل اطمینان حاصل میکند که روایت پرونده از نظر منطقی و بالینی صحیح است.۱۴
- ایجاد چرخه بازخورد: طراحی یک فرآیند رسمی برای بازگرداندن پروندههای ناقص به فرد مسئول (پزشک یا پرستار) جهت اصلاح، همراه با تعیین مهلتهای مشخص و رویههای تشدید در صورت عدم همکاری. این چرخه برای ایجاد فرهنگ مسئولیتپذیری حیاتی است.۱۴
سپر فناوری: بهرهگیری از HIS و EHR برای پیشگیری
فناوری به تنهایی راهحل نیست، اما یک توانمندساز قدرتمند است. سیستمهای اطلاعات بیمارستانی (HIS) و پرونده الکترونیک سلامت (EHR) میتوانند با کاهش خطای انسانی، بهبود خوانایی و اعمال استانداردها، نقش مهمی در کاهش کسورات ایفا کنند.۱۲ مطالعات نشان دادهاند که پیادهسازی HIS میتواند هزینههای بیمارستانی را تا ۲۶ الی ۳۰ درصد کاهش دهد.۳۳
با این حال، یک نگاه عمیقتر به دادهها رابطه پیچیدهتری را آشکار میسازد. در حالی که پتانسیل فناوری غیرقابل انکار است، اثربخشی آن کاملاً به کاربران انسانی وابسته است. یک مطالعه موردی نشان میدهد که علیرغم استقرار سیستم HIS، به دلیل خطاهای ثبت توسط پرسنل پرستاری، کسورات همچنان در سطح بالایی باقی مانده است.۳۳ این تناقض ظاهری، یک حقیقت کلیدی را روشن میکند: فناوری یک ابزار است، نه یک راهحل جادویی. ارزش آن تنها زمانی محقق میشود که با آموزش صحیح، انضباط فرآیندی و فرهنگ پاسخگویی همراه باشد. بنابراین، بیمارستان نمیتواند صرفاً با خرید یک سیستم گرانقیمت، انتظار کاهش کسورات را داشته باشد. واحد مدارک پزشکی باید تلاش برای یکپارچهسازی فناوری در گردش کار، ارائه آموزش مستمر به کاربران و استفاده از دادههای سیستم برای نظارت و اصلاح عملکرد انسانی را رهبری کند.
- اقدامات کلیدی:
- پیکربندی هوشمند سیستم: همکاری با واحد فناوری اطلاعات برای پیادهسازی فیلدهای اجباری، الگوهای استاندارد گزارشنویسی و هشدارهای لحظهای برای اطلاعات ناقص یا متناقض.۱۲
- یکپارچهسازی سامانهها: اطمینان از جریان یکپارچه داده بین ماژولهای بالینی، واحد مدارک پزشکی و سیستم صورتحساب برای جلوگیری از خطاهای ورود مجدد داده.۳۴ عدم ثبت صحیح یک خدمت در HIS یکی از دلایل اصلی زیان مالی است.۵
- تحلیل داده و داشبورد مدیریتی: استفاده از دادههای موجود در HIS برای ساخت داشبوردهایی که شاخصهای کیفیت مستندسازی و نرخ کسورات را به صورت لحظهای نمایش میدهند و امکان مداخله سریع را فراهم میکنند.۳۶
مرکز فرماندهی: کمیته کاهش کسورات بیمارستان
موفقیت پایدار نیازمند یک ساختار حاکمیتی رسمی و بینرشتهای است. واحد مدارک پزشکی باید نقش محوری و راهبری را در یک «کمیته کاهش کسورات» در سطح بیمارستان ایفا کند.۲
- ترکیب کمیته: این کمیته باید شامل نمایندگانی از واحد مدارک پزشکی، واحد مالی/درآمد، بخشهای بالینی کلیدی (مانند جراحی)، مدیریت پرستاری و فناوری اطلاعات باشد.
- مأموریت کمیته: برگزاری جلسات منظم (مثلاً ماهانه) برای بازبینی گزارشهای کسورات، تحلیل علل ریشهای، تخصیص مسئولیت برای اقدامات اصلاحی و پیگیری پیشرفت در طول زمان.
نتیجهگیری: از یک مرکز هزینه به یک مولد ارزش
این گزارش نشان داد که مبارزه با کسورات بیمارستانی تنها یک چالش مالی یا اداری نیست، بلکه یک مسئله کیفیت بالینی و عملیاتی است. نرخ بالای کسورات، یک زنگ خطر برای مشکلات بالقوه در هماهنگی مراقبت، ارتباطات بینبخشی و یکپارچگی فرآیندهاست. کاهش کسورات نه تنها وضعیت مالی بیمارستان را بهبود میبخشد، بلکه به طور مستقیم با استانداردهای اعتباربخشی ملی که بر مدیریت بهینه منابع مالی تأکید دارند، مرتبط است.۳۸
در این چشمانداز، نقش واحد مدارک پزشکی به طور اساسی دگرگون میشود: از یک نگهدارنده منفعل اسناد، به یک مرکز پویا و دادهمحور برای کنترل کیفیت، آموزش و راهبری مالی. این واحد دیگر یک مرکز هزینه نیست، بلکه یک مولد ارزش است که به طور مستقیم از درآمد و پایداری مالی بیمارستان محافظت میکند.
برای تحقق این تحول، رهبری بیمارستان باید اقدامات استراتژیک زیر را در دستور کار قرار دهد:
- بازتعریف مأموریت واحد مدارک پزشکی: مأموریت این واحد باید به طور رسمی بازنویسی شود تا شامل مسئولیتهای پیشگیرانه در حوزه یکپارچگی درآمد و تضمین کیفیت مستندات گردد.
- سرمایهگذاری بر روی استعدادها: استخدام و آموزش کارشناسان مدیریت اطلاعات سلامت با مهارتهای تحلیلی، ارتباطی و آموزشی.
- توانمندسازی و تفویض اختیار: اعطای اختیار لازم به این واحد برای اعمال استانداردهای مستندسازی و الزام کادر بالینی به انجام اقدامات اصلاحی.
- حمایت از یک فرهنگ دادهمحور: الزام به تشکیل کمیته بینرشتهای کاهش کسورات به رهبری واحد مدارک پزشکی و پاسخگو نگه داشتن آن برای دستیابی به اهداف قابل اندازهگیری.
- بهینهسازی فناوری: برخورد با سیستم HIS/EHR نه به عنوان یک پروژه فناوری اطلاعات، بلکه به عنوان یک ابزار اصلی بالینی و مالی که نیازمند بهینهسازی مستمر با ورودیهای تخصصی از واحد مدارک پزشکی است.
بیشتر از بیشینه سازان درآمد سلامت کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
بدون دیدگاه